|
Testrapport Eckla-Eagle autodeurstatief
AUTODEURSTATIEF "EAGLE": EEN WONDER VAN VERNUFT
- Ton van Mourik
Klemmen, steunen, beugels, plankjes... Ik weet niet meer hoe veel zelfgemaakte constructies ik in de loop der jaren ben tegengekomen, bij natuurfotografen die een beter alternatief voor de bekende rijstzak zochten. Met lof voor hun inventiviteit vond ik het echter allemaal maar zo-zo. Lastig, want zelf hikte ik ook steeds meer tegen de nadelen van een rijstzak aan. Met name de beperkte stabiliteit, wendbaarheid en gewichtsdruk op de manual-focus-ring waren me een doorn in het oog. Toen Han Bouwmeester me vertelde dat hij samen met fabrikant Eckla een nieuw universeel autodeurstatief had ontwikkeld, zowel voor balhoofden als Wimberley's e.d., was ik dan ook aangenaam verrast. Maar, ook sceptisch. Zelfs de al bestaande raamstatieven vond ik immers in de praktijk niet werkbaar. Welaan, dan toch maar een veldtest, bij voorkeur op een dag waarop Erwin Krol de weergoden had omgekocht.
Eenmaal in de polder zette ik de auto stil en legde de "Eagle", zoals de producent het statief heeft gedoopt, op m'n knieën. De kern van het statief bestond in principe uit slechts twee zwarte, scharnierende aluminium platen, deels uitschuifbaar, met een verstelbare klamp en een reeks stelknoppen, op cruciale plekken versterkt door borgringen en, bij het scharnierende gedeelte, dikke veren achter de twee grotere knoppen.
Als eerste schroefde ik m'n balhoofd met de bijgeleverde stelknop op de bovenplaat en schoof deze op een voor mij aangename plek in de langgerekte uitsparing. Als tweede zoemde ik m'n raam naar beneden, schoof de beschermingsstrip om de buitenrand van de verstelbare klamp aan de bovenplaat, bepaalde de juiste breedte van het kozijn en schroefde de bovenplaat met twee andere stelknoppen in een handomdraai vast op mijn portier (alleen aan raam of dunnere borstelrand is ook mogelijk). Als derde verstelde ik de positie van de bovenplaat ten opzichte van de inmiddels onwrikbare klamp, voor een aangename zit- en kijkhoogte vanaf mijn stoel. Als vierde schoof ik de onderplaat uit, die haaks voor tegendruk via de binnenzijde van mijn portier moest zorgen. Vooral dat laatste zou me benieuwen. De merkwaardig gebogen armsteun van mijn portier beloofde, ondanks de verzekering van de fabrikant dat de Eagle op vrijwel elke auto past, weinig goeds. Niets bleek minder waar. De berubberde voeten aan het uitschuifbare deel van de onderste steunplaat drukten zich wonderwel asymmetrisch stevig tegen de portierwand aan. Ik pakte m'n camera met de 600mm, klikte de kijkbuis in de snelkoppeling van m'n balhoofd - et voilà. Al met al had het aanbrengen en instellen van de Eagle me, dankzij de inzichtelijke montagebeschrijving, nog geen drie minuten gekost. Niet slecht, voor een eerste koude start.
De komende uren stroopte ik ongekend ontspannen de polder af, verbouwereerd door de stabiliteit, trillingarme balans en het bedieningsgemak van de Eagle. Na jaren kon ik me eindelijk volledig concentreren op alles wat ik - hoog en laag - voor de lens kreeg: ik had een natuurlijker zithouding dan anders, hoefde geen kunstgrepen qua evenwicht en wendbaarheid toe te passen en hoefde camera en lens zelfs, in tegenstelling tot bij een rijstzak, geen enkele maal op te tillen. Zelfs bij de gebruikelijk voorbijrazende aannemersbusjes kon ik camera en lens met één beweging in een veilige positie manoeuvreren.
Na de volgende dag nogmaals urenlang met de overigens roestvrije Eagle op pad te zijn geweest, bleef er ruimte voor maar één conclusie: de Eagle is een uiterst doordacht, veelzijdig instelbaar en onmisbaar stuk gereedschap voor de natuurfotograaf, professional en amateur beide, die optimale resultaten vanuit z'n rijdende schuilhut wil behalen. Een speciaal compliment geldt de keurige afwerking van alle metalen oppervlakken en randen: geen braam, geul of lasspoor te bekennen. Ook alle stelknoppen hebben een vingervriendelijke vorm. Dat hebben we wel eens anders gezien. Als laatste: zou ik in voorkomende gevallen toch kort een rijstzak nodig hebben, dan biedt de bovenplaat van de Eagle ook in dat geval een betere steun dan alleen het portierkozijn.
Dat ik het proefexemplaar van dit wonder van vernuft na de veldtest niet meer wilde afstaan, wil heel wat zeggen voor, laat ik het netjes zeggen, een verstokte criticaster als uw nederige recensent...
Ton van Mourik
Bezoek ook eens de website van deze fotograaf
