Jan Stolk
Al geruime tijd geleden samen met twee vrienden opgegeven
voor de zeevogelreis naar de Farne eilanden. Eindelijk was het dan zover. Op
maandag met de boot naar Newcastle. Effe doorbijten op de boot met z'n drieën
in een hut, maar een spiegelgladde zee en dus een makkelijke overtocht. Het
duurde even voor we van de boot konden en dus met gezwinde stoet richting
B&B alwaar een ongeduldige groep enthousiaste medereisgenoten al buiten
stond te wachten. Direct de tassen, behalve de fototassen, in de B&B
gedumpt en direct door naar de havens van Seahouses. Mooie omgeving en gelukkig
alle dagen fantastisch weer. Wel een beetje hard licht overdag, maar niet
klagen. Weer met een bootje? Ja, een kleine ex-vissersboot bracht ons naar
Inner Farne waar we direct werden aangevallen door de sternen, die hun jongen
goed verdedigen. Petje dus geen overbodige luxe en dan maar direct door naar de
"puffins". Daar kwam ik in 1e aanleg echt voor. Niet zomaar een
paar, nee het barstte ervan. Het was een kleiner vogeltje dan verwacht en kon
ook sneller vliegen dan verwacht, vooral wanneer het bekje vol met vis was.
Alles om aan de meeuwen te ontkomen. Prachtig spektakel en lastig vast te
leggen. Han heeft wel iets teweeg gebracht de afgelopen 13 jaar. Wat een
drukte. Iedereen wil een plaatje maken natuurlijk, van compact camera tot de
meest professionele apparatuur, maar echt last had ik er niet van. Tijd genoeg om te fotograferen omdat we door
het regelen van Han langer kunnen verblijven.
Woensdag onze dag naar Bass Rock. Altijd weer een gok in
verband met het weer, maar de weergoden zijn aan onze kant en na een uur varen
ontwaren we de rots ergens in de mist. Niet getreurd, dan maar eerst Jan van
Genten voeren. Wat een spektakel. Prachtige vogels en mooie vluchtbeelden. De
landing op de rots verloop rustig en betrouwbaar en duizenden Jan van Genten
begroeten ons. Soms iets te letterlijk, want ik word direct geraakt door een
voltreffer, gelukkig net op mijn jas. Lekker begin. Maar ontelbare Jan van
Genten in alle posities en vluchten die je maar kan wensen. We blijven 3 uur
genieten en raakknippen natuurlijk. In de namiddag nog een rots aan de kust
voor wat extra beelden van alken en meeuwen. Donderdag nog een keer terug naar
Inner Farne, vergezeld door een koppel dolfijnen. Wel veel zeegang, maar verder
nog steeds prachtig weer. De laatste ochtend alweer en laatste vaartocht naar
Staple Island, het verst gelegen eiland van de Farne Eilanden. De
papegaaiduikers werkelijk op een paar meter met bekken vol vis. Hier had ik nog
wel meer tijd willen hebben, maar de boot terug naar IJmuiden wacht niet. Al
met al een prima door Han georganiseerde reis met een prettig gezelschap in een
schitterende omgeving.